Koniki polskie, które można oglądać w rezerwacie popielniańskim, pomimo tego, że są już niejednokrotnie 4-5 pokoleniem żyjącym na wolności, nie uciekają na widok człowieka i nie przejawiają w jego kierunku jakiejkolwiek agresji. Dzięki temu możliwe jest zwiedzenie rezerwatu, jego malowniczych zakątków i oglądanie koników żyjących w naturalnych warunkach. Widok pasącego się tabunu na leśnej polanie, przy wodopoju, zabawy źrebiąt czy walka ogierów, pozostawiają niezatarte wspomnienia.

Miejscowość jest wspaniale umiejscowiona nad jeziorem Śniardwy, została założone w XVIII wieku. W XIX stuleciu powstał tu majątek rolny, którego pozostałości zachowały się do dnia dzisiejszego. Jeszcze w 1988 roku były tutaj 3 domy drewniane z początku XX wieku, magazyn z 1858 roku oraz park - będące wtedy pod administracją Zakładu Doświadczalnego PAN, w którym już w 1949 roku prowadzono hodowlę koników polskich, tzw. tarpanów.
W latach pięćdziesiątych utworzono w Popielnie placówkę Polskiej Akademii Nauk. Podstawowym, która obecnie nosi nazwę Stacja Badawcza Rolnictwa Ekologicznego i Hodowli Zachowawczej Zwierząt PAN. Celem powołania placówki było dążenie do wzbogacenia i ratowania naszych zasobów przyrodniczych. Popielno, ze względu na swe położenie i walory przyrodnicze, okazało się doskonałym miejscem do realizacji tego programu. Położone jest ono w centrum Puszczy Piskiej, na półwyspie otoczonym czterema jeziorami - Bełdany, Mikołajewskie, Śniardwy i Wartołty. Prowadzi ona badania i obserwacje koników polskich (popularnie, choć błędnie nazywanych tarpanami), bobrów, jeleniowatych, bydła (polska krowa czerwona). W Popielnie funkcjonuje dobrze rozbudowana baza noclegowa. Miejscowość zamieszkuje ok. 150 osób.

Więcej informacji na stroni WWW: